Nesto vise o medu:
Med - hrana najcistijeg oblika, koju ne pravi covek, vec stvorenje koje zna samo za temeljan I pedantan posao. Stvorenje koje celi svoj zivotni vek posveti pravljenju meda - pcela. Med je poslastica, hrana, lek a u bodibildingu zbog obilnog procenta najcistijih ugljenih hidrata savrsen dodatak ishrani. Kakva je okolina gde su smestene kosnice sa pcelama takav je I kvalitet meda.
Jos je Hipokrit, otac medicine, ukazivao na lekovitost meda I to do danas niko nije osporio! Savremena istrazivanja potvrdjuju da pomaze da se stane na put tegobama tako da I zvanicna medicina priznaje da med leci, I da pospesuje delovanje drugih lekova. A, ako se medu doda i lekovito bilje onda ta mesavina donosi zdravlje na kvadrat!
Med je odlican melem za opekotine (ukljucujuci i opekotine od sunca), rane I cireve koze. On je najbolja prva pomoc u sprecavanju infekcije I smanjivanju inflamacije. Za rane koje su postale infektivne treba koristiti med sa dobrom antibakterioloskom aktivnoscu. Med je najlakse naneti mazanjem na apsorbujuci zavoj, preko koga treba staviti dovoljno apsorbujuceg materijala da upije tecnost koju med izvlaci iz tela, a onda zaviti ranu.
Sa koriscenjem med ne treba da se zagreva (zbog dekristalizacije), jer to unistava njegove anibakterioloske aktivnosti, kao i izlozenost svetlosti.
Pri gradnji saca, pcele grade po svom iskonskom instiktu. Arhitektura pcelarskog saca inspirisala je odvajkada pcelare, matematicare, astronome i mnoge ucene ljude, a kako ne i ne bi kada to nezno arhitektonsko delo drzi i nosi 40 puta vecu tezinu od sopstvene. Idealna konstrukcija pcelaskog saca u prirodnom stanistu sa romboprizmaticnim dnom i heksagonalnim oblikom celija omogucila je da pcele u njima skladiste med i pergu, matica polaze jaja a pcele u toj celiji hrane larve, odakle izlaze odrasle pcele. Znaci, sav trud i rad vrti se oko celije od koje zavisi njihova vitalnost i opstanak.